KERHEN
Koynumda sancılar doğuyor
Sıtması var yalnızlığın
Ayrılığın keskin bir bıçak gibi
Düşüyor gözlerimden yol izlerin kayboluyorum
Gece tenha soğuk kaldırım taşlarında göz yaşlarım
Kara elden…!
Kaderde fermandı yazıldı elden,
Gittiğim her diyar anlatır dilden,
Sorarım hatrını menekşe gülden,
Firarımdı benim o kara gözler.
Hep bir yalancı gülüşlerdesin
Sahte ayrılıklarla geçitlerdesin
Neden yüreğine hep dur deyişlerdesin
Hasretin tuzak canım bilmez misin
Yolun ömrüme kasıt
İstanbul'da Cümbüşe
Gülüyor İstanbul;
Eteklerinde ziller.
Rakkaseleri seyrediyor Boğaziçi,
Haliç’in gölgesinde uzanmış Emirgan.
İyi ki doğmuşum
Çevirin dünyayı gelsin yönüme
Doğanay söylesin müjdemi güne
Yıldızlar şen olsun gülen yüzüme
Doğarken ağladım iyi ki doğmuşum
Kader …!
Sulaktı bağlarım döndü kıraca.
Kıymet verilmedi soyka canıma,
Sende yanacaksın bir gün narıma,
Karşında sahibim çıkmadı kader.
Kadın...!
Aynı asırda geldik
Aynı candan üredik
Sen efendi biz köleydik
Hiç mi ruhun sızlamadı
Kozan karası gözlerin yar
Murt özünden düşmüş
Bakışı cam
Süzüşü nar
Öyle bir inkar
Kozan karası gözlerin yar
Dileklerim el üstünde
Arzularım dil üstünde
Geleceğe kan akıttım
Yaralarım köz üstünde
Örtü örtsem sıyrılıyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!