Nefessiz soluyor zaman
Gölgeler var toprakta cisimsiz
Dökülürken ağacın yaprakları
Oğul…!
Oğul bensiz gidilir mi yad ellere
Yüreğin ciğerimden nasıl ayrıldı
Analar koyulur mu yetim hallere
Canın bedenimden nasıl ayrıldı oğul
ÖNCE GÖZLER EĞİLDİLER
Önce gözler eğildiler
Su yolu pınarlara
Varsın ne yapsın gün dölleri
Kömüre akıyor hayatın ırmakları
Yürüdüm de seni bitiremedim,
Ömrümü bir güle giydiremedim,
Ham idi de meyvem yetiremedim,
Senin ile de aramı bir getiremedim.
Yürü bire yalan dünya haydi sen yürü,
Zulada…!
Sıtmalıydı yüreklerin
Yaralarımı dağlayan
Fırsatı olmadı bahtımın
Hırsın dem vurmuş
Bir beyaz gül...!
Gecelere isyan sevdam yanar
Tutamam uzanırım kaybolursun
Gidemem hayat akar gözlerinde
Sensiz günlerin matemindeyim
Döküldü ilk yağmurlarla bugün hasretin
Mevsimler yalancı sen hayırsız çıktın
Sararırken sonbaharında yaprakları
Yüreğimde acıları kanarken yalnızlığın
Öfkeli bedenim bu ömrü nasıl yıktın
Ayrılık
Beni sınama ayrılık
Bugün olmazsa yarın giderim
Hasretinde varsa kahreden ağırlık
Bugün olmazsa yarın silerim
Anne diyarım….
Sevda yumağında ördün bedenimi
Ruhuma canı sen kattın ya annem
Gün geldi özlettin bütün bedenimi
Acıma balımı sen kattın ya annem




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!