Neden küstü....!
Yağmur oldu yağdı gurbet senelerce üstüm de
Diyemedim bu ne haldır eşim dostum küstü de
Hasret rüzgarları hep bağrımda fırtınalı esti de
Ağlamadım yüksünmedim felek neye küstü de
Bir yaralı ceylanım vuran vurana,
Kapanı tuzağı canım kuran kurana,
Saçıldım deryayım gülüm sebil her yana
Haramiler sofrasında halimi sen gör.
Derimi etimden canım soyan soyana.
Mübarek olsun…!
Sevdan hayal imiş de sözlerin hep yalan
Gönül evim sensiz de olmuş bir talan
Canlı cenazeyim şimdi dalsız da kalan
Ben öldüm bayramın mübarek olsun sevdiğim
Ve sen Anne
Ve sen Anne
Hiç insan doğmadın mı
Mutluluktu hayatın adı
Okumadın okuyamadın mı
Taşa kestim
Kirletemedi senin griliğin bile
Hayatın en pembesiydi ölümün saflığı
Dayandı kapısına bir gece vakti arzuların
Sonsuzluğun berrak durgun sular gibi içti hüzünlerimi
Kaç kelimeyle vurdun
Öldüğüme inanmadan
Kaç ihanetler yaşattın
Ona hiç acımadan
Kanı dondu damarlarında
Süreler
Geçer zaman biter süreler
Geçmez ayrılıklar
Bitmez çoğalan zaman
Duvarlar konuşur yalnızlığına
Acır yüreğindeki hasret ağlaşır özlemlerin
Sürgün..!
Düştü canım
Bekliyor tende misafir
Yolcu olmuş dostlar yoluma
Gelip geçiyor selamsız
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!