Ömrümde Kalan Bahar
Bir akşam daha indi sessizce,
penceremde eski bir hüzün var.
Saatler geçiyor usul usul,
içimde sana açan bir bahar var.
Gençliğim uzak bir yol şimdi,
ardımda kalan ince bir iz.
Ama bir gülüşün yetiyor bazen,
dünyayı yeniden sevmemiz için.
Bilmem kaç mevsim geçer böyle,
kaç sabah doğar sensizliğe.
Bazı sevdalar yaşar çünkü
sığmazlar yalnızca bir ömre.
Bir gün aynalar değişse bile,
yüzümde yılların izi kalsa da;
seni sevmiş olmak kalacak
en güzel yerinde hatıramda.
Çünkü hayat kısa bir rüya,
geceye karışan bir ışık gibi…
Bir kalpte güzel kalabilmek
ömürden daha uzun belki.
Aşk
Biraz Yakın
Sana uzak değilim.
Sadece sana giden
yolu içimde arıyorum.
Bir sözün kaldı bende,
söylenmemiş olan.
Gittin diye eksilmedim;
seninle tamamlanan
yanımı özledim.
Bir insanı sevmek ne tuhaf…
Onu kaybetmeden önce
yokluğunu öğreniyorsun.
Bana “unut” dediler.
Unuttum.
Sadece seni değil,
seni sevdiğim hâlimi
unutamadım.
Aşk
İçimdeki Sessiz Mahkeme
Gece yine beni çağırdı,
odamda senden kalan
adı konmamış bir sessizlik vardı.
Kendime sordum:
Bir insan neden başka bir insanı arar?
Belki de kaybettiği şeyi değil,
onun yanında olduğu hâlini.
Pencereden baktım,
şehir yerindeydi.
Ama içimdeki sokaklar
sen gittikten sonra yönünü kaybetti.
Sana ulaşmak için değil,
kendimden kaçmak için yürüdüm bazen.
Sonra anladım;
bazı yollar dışarıya değil,
insanın en derin yerine çıkar.
Eğer bir gün beni hatırlarsan,
büyük bir hikâye bekleme.
Belki yalnızca bir gece,
masanın üstünde unutulmuş
bir ışık olurum.
Çünkü bazı sevgiler bitmez;
sadece insanın içinde
kimsenin bilmediği bir odaya çekilir.
Aşk
Bir Gülüşün Kadar
Sana baktığım gün
şehir biraz daha kendine geldi.
Kaldırımlar yürümeyi öğrendi,
akşamlar daha az yalnız kaldı.
Bir gülüşün vardı;
öylece duruyordu dünyada,
sanki bütün aceleler
bir anlığına vazgeçmişti.
Seni sevmek,
bir yere varmak değildi belki.
Bir yolun ortasında
neden yürüdüğünü anlamaktı.
Adını söylemedim bugün,
bazı kelimeler fazla güzelken
harcanmamalı.
Sen içimde
bir mevsim gibi değil,
değişmeyen bir hava gibi kaldın.
Ve anladım;
aşk bazen iki insanın buluşması değil,
bir kalbin başka bir kalpte
kendine ait bir sessizlik bulmasıdır.
Aşk
Kalbin Zamana Yazdığı
Eğer zaman bir gün silerse izlerimizi,
bırak yıldızlar hatırlasın bizi.
Çünkü bazı aşklar mürekkep değildir;
sessizce kazınır ruhun derinine.
Güller açar, sonra solar elbet,
mevsimler değişir, yollar eskir.
Ama bir kalbin duyduğu gerçek sevgi
yılların önünde eğilmeyi reddeder.
Kader bizi uzak kıyılara sürse,
denizler girse aramıza,
ben yine bulurum seni
bir şarkının en eski mısrasında.
Çünkü aşk yalnız bir an değildir,
ne de geçici bir rüzgâr.
O, iki kalbin içinde
zamana karşı duran bir bahardır.
Ve bir gün dünya susarsa,
bil ki içimde kalan tek söz şudur:
Sevgiyle yazılan hiçbir hikâye
tam anlamıyla kaybolmaz.
Aşk
Kayıt Tarihi : 23.06.2026 15:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!