Fatma Doğan Şiirleri - Şair Fatma Doğan

FATMA DOĞAN

İNSAN NE ÇOK ŞEY SIĞDIRIRMIŞ YÜREĞİNE

İnsan ne çok şey sığdırırmış yüreğine
Sahi ne çok şey sığdırırmış sandık bilip ömrüne

FATMA DOĞAN

İSTANBUL

İstanbul’a sürgün olmuş
Bakıyorken gözlerim,

KAÇ BEDEN GİYİLİR Kİ HAYAT?
#fatma doğan

Kızıl gonca bir broş gibi kaybolup gidiyor, gökyüzünün göğsünden güneş,
Şimdi İkindiyi kovalıyor yaka paça akşamın telaşı.
Bir zamanlar akşam sefaları sallardı, bahçemizde salıncağa oturan rüzgarı,

KAF DAĞINA GÖMELİM RUHUMUZDAKİ YÜKLERİ,PERİHAN!

Bana uzun yeleli bir masal anlat, Perihan!
Devlerin kalbinden daha büyük olsun,
yüreklerimiz,
gözlerimiz daha iri,

KARA DUT ARTIĞI DUDAKLARIN
Çağların dudağında kara dut artığı,
Bir Yemame türküsüne bulanmış kanım.
Tütsülenmiş eşkâline döner pervane…
Sen ateş ben gölge…
Çığır geleyim peşinden,

KARANFİL GÖZLÜ GAZEL
Yakamda karanfil gözlü bir gazel,
Susturmamak için şarkımı,
Seni bekliyorum Sirkeci Garı'nda.
Uçaklar biçiyor göğün çivit pazenini.
Çığlık çığlığa bir hasat!

KARA NİGAR
Zamanı yarardım ortasından
Yarımdı bana kalan kısmı…
Ya ondan öncesiydim ya ondan sonrası
Devirirdi miladımı ….bir kara Nigar
Severdim…hiç...sevilmediğim kadar

KARANLIĞIN AZI DİŞLERİSİN, KERBELE!
#fatma doğan
Ben gözlerinin karanlığından bilirim seni, Kerbele!
Öyle bir esmer karanlık ki gözlerin, geceyi boğan,
Ben ateşlerinden tanırım seni, Kerbele!
Yıldırımlar çakar nallarından çakmak çakmak,

FATMA DOĞAN

KASIMDA ŞİİRİNİ KAYBETMİŞ ŞAİR

Ey şiirini kaybetmiş şair!
hazan kokulu yorgun bir Kasım gününde,

FATMA DOĞAN

KASİYUN DAĞI

Sen ki, Bilad-ı Şam’ın, kanlı şafağında,
defalarca başını giyotine yaslamış, şehit ve şahit dağsın.