mademki ayrılık bana son sözün
bende durmam artık kalkar giderim
madem görmeyecek seni hiç gözüm
yaşadığın şehri yakar giderim
sen öyle bir hançer vurdun bağrıma
bu şehir görmedi ve yaşamadı
herkes bir leyla,ydı ben sana baktım
ne böyle bir sevda nede ayrılık
giderken caddeler sokaklar yaktım
kim vardı içinde hiç düşünmedim
ben seni hiç böyle bilmezdim inan
sen bana verdiğin her sözden caydın
demekki benmişim yanlızca yanan
gönlüme nasılda yalanlar saydın
gözlerim kör bakmış meğerse sana
aklımdan neler neler geldi geçti sensizken
hepsini unuttumda bir seni unutmadım
ayrılık şarabını kadeh kadeh içtimde
kör kütük sarhoş olup yar seni unutmadım
yumruklarımı sıkıp duvarlarda kanattım
üşüyorum tek başıma
üşüyorum yanlızlıktan
dört duvarın arasında
üşüyorum sensizlikten
hayalin yansır duvara
gönlüm bu akşamda efkar deryası
içimdeki derdi atmaya geldim
ıstıraptan uzak kederden uzak
seninle bir gece tatmaya geldim
gözlerine baksam sabaha kadar
bir zamanlar gönlümdeki tek gerçektin sen
aşkın yalan sevgin yalan sen yalan oldun
gönül bağımda açılmış tek çiçektin sen
rengin yalan kokun yalan sen yalan oldun
gülüşünde çöl toprağı hayat bulurdu
ne tarihe sığarsın nede kalem kağıda
gönlüm sana ağlıyor toprak sana şehidim
gerek varmıydı yurdum söyle bunca ağıda
ülkem sana ağlıyor bayrak sana şehidim
her annenin dilinde aynı sözler düşüyor
aşkı soruyorsan aşk anlatılmaz
bunu yüreğinde yaşaman gerek
tek kişilik gönül birşey anlamax
bunu birisiyle paylaşman gerek
bazen ağlayarak bazen gülerek
kendini uzakta görme ne olur
sen bendeki bana daha yakınsın
bu can benim değil senindir senin
sen bana ruhumdan daha yakınsın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!