Kendini, sabahın doğan
Güneşinden de çok sev
Kendini, gecenin parlayan
Yıldızından da çok sev
Saçıma kar yağdı
Ama sen yoktun
İnce ince çıktı okşayan olmadı
Her gece ağladım
Gözyaşlarım hiç silinmedi
Kalbim kanadı fakat mendil konulmadı
Deryalar gibiydim, yazıp coşardım
Aşk baharı gibi çiçek açardım
Dünyama girerek hemen de çıktın
Şiirlerim susup çiçeğim soldu
Bende kırılacak kalp mi bıraktın
Zamanım su gibi akıp gidiyor
Kaderim bir aman bile vermiyor
Takvimlerim tek tek yırtılıyor
Yerine gelmiyor tükenen hayat
Sevdanın cismini vurup düşüme
Çiçek başkalarına açıyorsa,
Papatya başkalarına fal bakıyorsa,
Hanımeli başkalarına kokuyorsa,
Bulut başkalarına ağlıyorsa,
Güneş başkaları için
Bulutu kovalıyorsa,
Tozlu kitaplara gizlenen şarkılar
Öksürüşün bile inletiyor
Üstünde taşıdığın kitabı.
Keman sensiz öksüz
Saz sensiz garip
Şiir sensiz dostsuz.
Gereksiz kalır kelimeler
Yürek kalemimle adını yazdıkça
Bayrak gibi yüreğimde dalgalanırsın
Hasret defterimle andıkça
Gözün yıldızdır, dudakça ay
Şiirler yazarım kömür gözüne
Besteler yaparım kara kirpiğe
Türkümü söylerim siyah saçına
Sazının teline vur benim için
Gönlümde sevgi çok, hep senin için
Gök ağlayıp toprağa
Yüreğime kan damlar
Ben tuz dökene kadar
Sen mendilsiz bırakma
Gönülden şiir akıp
-
Gokhan Celebi
Tüm Yorumlarharkuleda tebrık edıyorum