Faniliğe Yanıp Şiiri - Serpil Çavuşoğlu

Sineme dem düşer, aşkınla yanarım,
Gözlerinle bakıp, cihana şaşarım.
Her sözün meskeni nur ile dolarken,
Ateş içre ben, külü yanan kulum.

Issızın köşesi şi’rine denk yüzün,
Kalbimi mest eder, aşkına ben közüm.
Ruhuma sirâyettir her parça özün,
Âlem aşkına, sensiz ben öksüzüm.

Bir ömrü adarım fânîliğe yanıp,
Sana her yön ile sevdaya kapanıp,
Adını sineme nakşeyleyip sarıp,
Bulamazsam seni, vallahi ölürüm.

10 Mayıs 2025 Cumartesi