Gelinliğini Giyememiş Yar Gibisin İstanbul!

Serpil Çavuşoğlu
64

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Gelinliğini Giyememiş Yar Gibisin İstanbul!

Ah şu hüzünlü kaldırımların yok mu İstanbul,
Kimi zaman dalgayı çarparsın tokat gibi yüzüne,
Kimi zaman basıp geçer serseri ayaklar ağlayan gözlerine.

Bazen bir martının kanadına yüklersin kendini.
Bazen simitçi çocuğun kırık tablasına dağılan susamlar gibi…
İşte şu bazenler var ya, şu bazenler,
Onlar yakıp kavurur beni.

Elimi uzatıp kubbelerinden alsam kara bulutları,
Silkelesem eteklerinde sakladığın tüm kara tozları.
Ah ki ne ah!
Gelinliğini giyememiş yar gibi duruşun var ya,
İşte aşk, aslında tam da orada.

Bırak!
Bırak dağılsın zil çalan tüm eteklerin.
Bırak!
Salınsın beşik gibi görünen tüm köprülerin.
Bırak ki, yüreğinde kurduğum bağdaşın huzuruna varayım.
Bırak ki, tüm ninnilerinin sefasında huzurla uyuyayım.

Sükûtun gözyaşları ile boğulduğu bir dehlizi besleyen
İki bulut gibi çarpışır ya bazı ruhlar,
Bırak!
Bırak bende sendeki ruh olayım.
Bende sana çarpan ruh olayım.
Aşk olayım, aşkın olayım.

Serpil Çavuşoğlu
Kayıt Tarihi : 13.4.2013 22:36:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Murat Altıntaş
    Murat Altıntaş

    Dört dörtlük bir şiir, tebrikler

TÜM YORUMLAR (1)