Yalnızlığın zirve yaptığı yokuşlarda kendini ararsın
Susturamazsın içindeki çığlığı.
Bedenin üşür düşlerin küser beynin uyuşur
Kalbinden kalem ucuna dökülür dizeler.
Yüzünü güneşe dönen ay çiçekleri gelir aklına
Gelincik tarlaları..
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




kaleme sağlık sitemkar olmuş
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta