Kırılmış, gözyaşında boğulmuş bir kalp vardı,
Soğuk bir kül tablasında saklanan bir cinayet.
Şehrin en soğuk, en acınası kaldırımında,
En gereksiz otobüs hattında, hatta durağında,
Sıkıştırılıp ufacık bir sandığa, bırakılmış bir kalp.
Duraksa hiçbir şeyin farkında değildi.
Aslında bu faili malum cinayetin farkında olan da yoktu,
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta