Kırılmış, gözyaşında boğulmuş bir kalp vardı,
Soğuk bir kül tablasında saklanan bir cinayet.
Şehrin en soğuk, en acınası kaldırımında,
En gereksiz otobüs hattında, hatta durağında,
Sıkıştırılıp ufacık bir sandığa, bırakılmış bir kalp.
Duraksa hiçbir şeyin farkında değildi.
Aslında bu faili malum cinayetin farkında olan da yoktu,
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta