Acıyan yüreğime yazarım şiirleri
Dertten sınıfta kalanım
Ama biliyorum yollar taşlı
Dayanamazsın sert oluşuna
Kalemsiz yazılan şiirlere
Kıskanıyorum seni benden alanı
Hayat mavi ile siyahın karışımı olsa keşke
Bu iki renk karanlığın ve hüznün simgesi olsa
Saklı kalan her şeyi silebilsek hayatımızdan
Ve hayat bize adil olsa
Ağlamak bize yakışmadıysa
E peki kime yakıştı
Bir kelime
Sadece bir kelime
Hep aynı yerinde, mısrada durmadı
Akıp giden sözler
Sadece bir yüreğe
Bir yüreğe kurulmadı
Ayrılıktan hatıra kalır cehennem azabı
Yürek hisseder ani gelen ölümü
Her şey yalan
Sevenler yürekten sevmiyor ki
Gözler gerçekleri söylesin
İnsanlar kimliklerini kaybediyor
Hangi rüzgâr attı seni buralara
Bir deli sevdanın sesi mi?
Yoksa atılan ok mu?
Çok kırgınım sana
Beni habersiz bırakışına
Geceleri çaresizce bekleyişimin
O narin ellerinle süt içiren sen değil miydin anne
Neden şimdi yoksun
Neden ben süt içmiyorum
Yemek dahi yemiyorum
Bir tek seni yanımda istedim
Kim olursa olsun niye şimdi sensizim
zor geliyor ayrılığa alışmak
zor geliyor insana
Bir bitiş ile açılıyor yalnızlık
Ve bir ömür gibi gelen o satler
Bitmek bilmedikçe zor geliyor
Anılar canlanıyor
Bir kapı eşiğinden baktım;
yere yığılan gövdende
ömrümün en sessiz çığlığı vardı.
Seninle başlayan sitemimi
yıllarca simamda taşıdım.
Sokak başında gözlerimize bakan o çocukların suçu neydi
Onların bir sıcak yuvaya ihtiyacı varken
Kış ortasında soğuk olan duvarlarda oturmaları
İnsanlığa mı sığardı
Nereye gidiyordu bu dünya
Neden her şey bu kadar gelişmişken
Vurgun yedim sabahlara
Çaresizliğim anlatılırdı engin denizlerde
Hayat bazen öyle yıkıcı ki
Söz dinletemezsin diline
En büyük çaresizlik suskunluk
Kalabalık saklatır içindeki sözleri
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!