Çok değildi isteklerim
Sevmek ve sevilmek adına
Ve hayatta tutunmak yan yana
Ağacım kesildi çınarın dibinde
Bir bahara çiçek açar sandım
Toprağa can olmaya çalıştım
Suyum berrrakça akardı
Bulandı karaya çaldı
Ne gidene sitem ettim
Ne de öyle durgun kalışıma
Hep içime içime biçtim
Bu hale gelişime inan şaşmadım
Tarttım biçtim kendimi
Çok verirken çok anı silindi
Geçti gitti hepsi
Eski halimden eser yok şimdi
Şimdilerde gülerim her hale
Ne dert ne derman beklerim kimsede
Yaşarken öğrendim ki
Yakın olan Allahmış sadece.
14.09.2026 _ pazartesi
Fadime KoçerKayıt Tarihi : 15.09.2026 11:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bazen çok sevdiklerinin bir diğer yüzü ile karşılaşır insan. Başta toz konduramazsınız yok ya kötü niyetle düşünmemiştir diye kendince bahaneler uydurursunuz kendinize. An gelir sert rüzgar çarpar her şey yerle bir olur kalbinizde. Bende de öyle oldu. Baktım çare değil kimse. Sığımdım Allah'a. O bilir halimi diye. Ve hiçbir şey, kimse rahatlatmadı. Allah'a sığınmak kadar. Bu şiir de öyle bir duygu içinde yazmış olduğum bir şiirdir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!