Nasıl söndü bu güneş yoktan,
Eserde yok gök yüzünde buluttan,
Yıldızda görünmüyor ufuktan,
Sanma sade kalbim ezildi,
İlk lokmada boğazıma dizildi.
Dünyanın sırrınımı çözdün,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta