Gitti son ulak;gözü titrek
bir mühür gibi hurucunda taşıyarak
şehrin çarşılarında bingün bir arya
üşüttü mangal yüreğini taş konakların
ilkin alıcı kuşlar düştü
Alsancak garı'na devrildiler
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
Devamını Oku
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu




eskimeyen yeni eşkâlimiz bizim ; hüzün...daima hüzün..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta