Yüreğim Yangın yeri
Kalbim uçsuz bir diyar
Ömrüm çocuk oyuncağı
Bir tek sana olan sevgim kaldı ölümsüz
Bu ne dert dostum, ölür gibisin.
İçinde nasıl bir hüsran var, Rabbe kızar gibisin.
Elinden tutan mı yok, yalnız gibisin;
Hiç mahzun durmuyorsun, yetim gibisin.
Bu ne dert dostum, ölür gibisin.
Sarhoş kafamdan çıkan bu fütursuz fikirler,
Akla, kelama uygun olmayan bomboş şiirler.
Kimedir, nedendir bilinmez ki,
Seni görmeyen neden delirdiğimi bilemez ki.
Geçmeyen bir sarhoşluk içindeyim.
Konuşuyor sanki benimle şarkılar
Derin sözler çarpıyorlar yüreğime
En hırçın dalgalar gibi parçalıyor yüreğimi
Kızgın kuma çıplak ayak basar gibi yakıyor yüreğimi
Gözlerimden uyku akıyor,
Nefesim is kokuyor.
Ciğerlerim katran bağlamış;
Kaburgamdaki acı, görünmez bir bıçakmış.
Mecalsizim; içimde bahara karşı bir kıpırtı yok.
Gençliğim bir parça sevda
görmedi ama yine de sevdi çok defa
zordu birini sevmek yıllarca
bir hayaldi belki de çektiği acılarda
Yoktur yaramızı saran
Dizlerimden boşalırken dermanım
olmadı fikrimden İstirahatim
kalbim parçalanırken kendiliğinden
görmedi kör olası dünya
ne gerek vardı bir ömrü harcamaya
Son kez denedim birini sevmeyi
Sonuç hep aynı, sanırım seviyorum beklemeyi
Sevme, yada bana git de, ben severim yine seni sevmeyi
Bana unut deme , sevme deme ben sevmezsem neyleyim dünyayı
Tükeniyor ve tüketiyoruz
Sınırlarımızı, dostlarımızı, geçen zamanımızı tüketiyoruz
Umut taşıyıp ter döken çocuklardık
Tek günahı bahçeden elma çalan
Fesatlık ve kin beslemeyen çocuklardık
Büyüdükçe umutları tükettik
Ne kadar basit bir sözcük unutmak
Yalnız kaldığın günleri unut
Sevmediğin insanları unut
Sana acı veren günleri unut
Ne yapmalı insan acı çekerken ? Unutmalı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!