Eyvallah Şiiri - Songül Eğriöz

Mananın derin denizlerinden,
gönlümün en güzel ikliminden
sana hasret getirdim.
Secdelerde ıslanan dualardan,
gecenin Allah’a en yakın yerinden
sana sabır getirdim.
Adını anınca titreyen kalbimi,
“ol” denince susan kaderime bıraktım.
Yazılmışsa kalmak, eyvallah;
yazılmışsa yanmak,
ben razı oldum, sana sığındım.
Ne sen eksik kaldın duamda,
ne ben haddimi aştım istemekte.
Bilirim;
kalpler ancak Sen’in izninle yaklaşır,
ayrılıklar bile hikmet taşır Rahmet’te.
Ben sana sevgimi değil,
Rabbime teslim ettim seni.
Olursa lütuf bildim,
olmazsa imtihan…
Hasretimi de, kalbimi de
aynı kapıya getirdim.