Daha mutlu ve daha şişman döndüm İstanbul'a
Biraz daha tecrübeyle, biraz daha şatafatla
Bu tenimdeki sadece yılların değil, hasretin de kırışıkları
Galiba orada da birşeyler bıraktık taşırken eşyaları
Ve şimdi hava güzel, şükür gülüyoruz, yiyoruz içiyoruz
Ama harcadığımız, kayıp birşeyler var, onu da biliyoruz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta