Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Ömrümün baharında,
Güller açtı bağımda.
Gönül seline düştüm,
Kevser’in ırmağında.

Yeni yetme birine,

Gel yanıma geri durma,
Gayrısında hayal kurma.
Nazlanıp da beni yorma,
Gönlümdedir yerin güzel.

Seven gönül demez yalan,

Doldurdu damlası gönül içini,
Deryasına dalsam kim ne diyecek
Hayat budur işte, sorma niçini,
Aşka karşı gelsem kim ne diyecek.

Gül ile sallanır sevdanın dalı,

Ne haldesin diye haber sorarsın,
Bulutlar altında dağa benzerim.
Ben evlendim artık unut diyorsun,
Daha ayaktayım sağa benzerim.

Pencere önünde görürdüm seni,

Temelden bir çivi çekilmiş olsa,
O koca gök delen sallanır dostum.
Gönül hücresini bir virüs bulsa,
O yürek hastadır bellenir dostum.

İtibarsız eder, yolundan sapmak,

Kör Olası Sevdalık

Gün döner geçer gider,
Dertleri açar gider.
Kör olası sevdalık,
Ömrümü biçer gider.

Yıllar düşürüyor gönlümü dara,
Ayrılık ömürü söker bir tanem.
Bana inanmazsan kendinde ara,
Kirpiklerin yaşlar döker bir tanem.

Nerede bitiyor sevdanın sonu?

Yâr bağında bülbül idim bir zaman,
Artık serçe oldum kiş dendi bana.
Gönümün elinden çektim elaman,
Önceden gördüğün düş dendi bana.

İçim bir hoş oldu sever olunca,

Kıyma Güzelim

Bir ümit bir ışık yeridir durak,
Gönül durulmuyor haline bir bak.
Yalnız gecelere çökünce firak,
Birde beni düşün, kıyma güzelim.

Gel demek faydasız kırıldım artık,
Özümü ateşe yaktığın için.
Senin ettiğine yeter mi mantık?
Sorgusuz gönlüme aktığın için.

Sen dalda gül idin bende kelebek,