Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Geziniyor yoncalıkta,
Üstüne yok goncalıkta,
Aklımı başımdan aldı,
İnce beli sallandıkça!

İçime işledi izi,

Göçüp Gitmeden Gülüm

Riyakâr birinde yalanlar mutat,
Mert olmayan ile olunmaz abat.
Böylesini sevmek boşuna sebat,
Bırak sen yakamı yırtmadan gülüm.

Geçtim gök kuşağı altından bu gün,
Tuttum dileğimi olacak diye.
Ufukta yedi renk kurunca düğün,
Hasretlik vuslatı bulacak diye.

Sayarken renkleri kaldım yeşilde,

Gökteki ay oldu kattı önüne,
Ülger gibi beni döndürdü güzel.
Şafaktan öncesi doğdu günüme,
Doğmadan güneşi andırdı güzel.

Boylarına kurban kaşları kemen,

Her gönül bulanıp coşkun akmıyor,
Benim gönlüm sele döndü sevgilim.
Taşı yakan sevda seni yakmıyor,
Ben yandım da küle döndüm sevgilim.

Bir gizemdir girdi durur içimde,

Dalmasın hayatın gama kedere,
Hayatın özünü güldürmek gerek.
Meydan okuyalım kötü kadere,
Gönlüme hakkını bildirmek gerek.

Okunur olmalı alında yazı,

Gönlümde Bir Çiçek Gibi

Gönlümün içinde bir çiçek gibi,
Yeşerdin büyüdün açıldın güzel.
Dertlere saplanan bir bıçak gibi,
Ruhuma neşeyle saçıldın güzel.

Gönül dünyasında zümrüdü Anka,
Sevdayı gönlüme yaydı da sundu.
Sevgi deryasından geldi nafaka,
Kadehe bir damla koydu da sundu.

Güllerle donandı gönül arası,

Gönlüm Hasret Duyar Çobanbey

Bir yanı çimenlik bir yanı bağlar,
Gönlüm hasret duyar sana Çobanbey.
Karşıda görülür Binboğa Dağlar,
Gönlüm hasret duyar sana Çobanbey.

Kar yağar geçer dizini
El bakar görür izini
Bilmesin kimse gizini
Bakamam eller yüzüne.

Yağmur yağar yer ıslanır