Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Doludizgin gidiyorum,
Menzilime varmak için.
Hakka dua ediyorum,
Menzilime varmak için.

Ömür nedir diye sordum?

Ne derim bir tanem kaderin böyle,
Elini yüzüne basıp ağlama.
Hayatın cilvesi bu mudur söyle?
Bana suratını asıp ağlama.

Sakladım ismini Nilüfer dedim,

Bir zaman bağbandı ne hale gelmiş,
Terk etmiş bülbüller gülü perişan.
Bozulmuş bedeni gül yüzü solmuş,
Tutulmuş şakıyan dili perişan.

Kırılmış benliği bir nokta hali,

Dünyaya aldanıp mala övünme,
Helal mi haram mı sorulur bir gün.
Makam mevki diye boşa dövünme,
Hepsine bir mühür vurulur bir gün.

Gönüller nefise tapmasın aman,

Dostlara harcadım kese delindi,
Varlığımı kimse takmıyor artık.
Yaş kemale erdi sona varıldı,
Cazibem gönüller yakmıyor artık.

Sırra kadem bastı yanıp tutuşan,

Çekildi gözlere perde,
Haksızlık var orta yerde,
Belki bilinir ilerde,
Gitmiyor hoşuma benim.

Toplum alıyor narkozu,

Ömrümün baharında,
Güller açtı bağımda.
Gönül seline düştüm,
Kevser’in ırmağında.

Yeni yetme birine,

Sevda pınarından bir tas su içtim,
Buna karşı gelen var mıdır güzel?
Yüzünü gördüm de kendimden geçtim,
Gamzeli yanaklar nar mıdır güzel?

Testisi kolunda suya geliyor,

Gel yanıma geri durma,
Gayrısında hayal kurma.
Nazlanıp da beni yorma,
Gönlümdedir yerin güzel.

Seven gönül demez yalan,

Gel demek faydasız kırıldım artık,
Özümü ateşe yaktığın için.
Senin ettiğine yeter mi mantık?
Sorgusuz gönlüme aktığın için.

Sen dalda gül idin bende kelebek,