Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Hayat zehir oldu bana,
Hayırsız avrat yüzünden.
Yüzümü döndüm yabana,
Hayırsız avrat yüzünden.

Yastığı sarar yatarım,

Bir horoz dört tiklki haklıyor amma,
Ördeklere divan duruyor artık.
Sıpalar deveyi sokar nizama,
Çifteyle belini kırıyor artık.

Tavşanın aslanı dövmesi yalan,

Hep Kendi Konuşur

Adam konuşuyor ulema san ki,
Kimseye söz vermez kendi konuşur.
Söz cambazı olmuş herif inan ki,
Hiç kimseyi görmez kendi konuşur.

Dost bilip ellere sırrını verme,
Yayılır âleme zül olur gardaş.
Yüzüne gülenin fendine girme,
Cahilin dilinde yol olur gardaş.

Halden anlayanı bulursan eğer,

Hey Gidi Dünya Hey

Yürü yalan dünya geldim giderim,
Muradım almadın ayırdın beni.
Baştanbaşa benim olsan neylerim,
Hasret sofrasında doyurdun beni.

Hey Gidi Yoncalık

Hey gidi yoncalık; oyun kuruldu,
Pusuda yatanlar görüyor beni.
Kaçarken sevdiğim sende vuruldu,
Yıllar geçti ama soruyor beni.

Hileli Yârim

Hileyi kendine yol sayan yârim,
Beni uzak yola saldın bilesin.
Mevla kalbe göre veriyor derim,
Sen kalbine göre buldun bilesin.

İçimde baki yerin

Güllerden de güzeldin, gönül verdim bağlandım,
Türlü isimler verdim, gülüm diye dağlandım.
Nilüfer’im sularda; damla olup çağladım.
Tekrar ele gelmiyor, ok yaydan atılınca,

Gönlümün peşinde sana gelirken,
İçimdeki bir ses gitme diyordu.
Bedenim isteyip ruhum dilerken,
Değmez o güzele etme diyordu.

Görmesin gözlerin dönüp de bakma,

Tarayıp bir saçı elimde tutmak,
İşte bu hasretle tutuşur özüm.
Bende uhde kaldı sarılıp yatmak,
Yastık yorgan ile didişir özüm.

Sevdim bir zamanlar göğüs kabarttım,