Eyüp Doğru Şiirleri - Şair Eyüp Doğru

Yıldızlar dökülürken geceye,
Hatıralar yağdı üstüme,
Yaralı bir gönül misali,
Terk etmedi sevdan beni.

Sessiz kaldım, sustum, dinledim,

Yar tut ellerimi, bırakma sakın.
Kalbimde hep senin izlerin var.
Gözlerin güneşim, sesin huzurum oldu.
Her bakışında bin anlam saklı.
Seninle düşlediğim her yarın,
Bana yaşamın en güzel hediyesidir.

Bazen diyorum ki çekip gideyim bu şehirden.
Bir vedanın ağır yüküyle.
Adımlarıma düşen gölgelerden sıyrılarak .
Kendime hiç dönmeyeceğim yollar çizerek.
Köprülerin ardımda yandığını görecek kadar uzaklaşarak.
Denizin suskunluğunu cebime koyarak.

Çok yorgunum be anne, hayat vurdu dört bir yandan,
Umutlar kaldı uzaklarda,
Prangalar vurdu bileklerime, ağır geldi bu hayat,
Ağaçların gölgesi bile dar etti bana bu avluyu.

Sudan denizlere kadar hep aynı hüznü yaşadım,

Birazdan,
Gideceğim bu şehirden,
Senden uzaklara.
Sana veda etmeden.
Sessiz sedasız olacak gidişim.
Sadece,

Bir zamanlar,
gözlerinin bulutlarında huzur
bulur,
saçlarının gölgesinde dinlenirdim.
Sıcaklığının
okyanuslarından

Umutlarım,hayallerim vardı seninle,
Gidişinin ardından odamın  perdesini hiç
Açmadım
Gün doğumuna bile küskünüm artık
Sana olan duygularımı yazdıran
Kalemime, kağıda

_UMUTSUZLAR_

Yüreğim hâlâ seni düşünür,
zifiri karanlık gecelerde.
Kolaymıydı sana elveda demek,
Kolaymıydı sevdamı bir çırpıda

Bitti işte,
Herşey bitti,unut.
Bir anda sil sende kalanları.
Hiç konuşmadık say.
Ve öyle sımsıkı sarılhayata.

Sen bana bunca acıyı yaşatırken,
Ben seni kalbimden sökemedim.
Gecenin en karanlık saatinde bile
Adın dudaklarımdan dökülmedi.

Senin için biriktirdiğim çok şey vardı,