Sevmek,
bazen kendini unutarak sevmektir.
Canından öte gördüğün birini sevdiğinde,
sınırların bulanıklaşır.
Sevgi, alışkanlığa dönüşmez,
o bir nefes gibi,
SEVSEYDİN
Öyle içten,
Öyle kalpten sevseydin,
Issız gecelerin,
Nöbetlerini tutarmıydım.
Seslerin sustuğu, kelimelerin bittiği bir yerdeyim.
Dokunduğum her şey soğuk, baktığım her şey bulanık.
Bir zamanlar benim olan, şimdi yalnızca hatıra.
Beni duyan var mı?
Beni gören?
Yok.
SİTEMİM VAR
Zamansız zifiri karanlık gecelerde,
Bir ağıt gibi adın dolanır dilime,
Acılarımla isyanlardayım,
SİZDEN İYİ BİLİRİM
Anlatmayın bana,
Aşkla ilgili hiçbir şey.
Sizden daha iyi bilirim o duyguları.
Siz hiç ağladınız mı ?
Gözlerin değse de kıpırdamam
İçimde kırağıdan öte bir şey var
Ne sıcaklık ararım ne de yakınlık
Yaklaşanı tanımam artık
Madem
birbirimizi bu kadar çok seviyorduk,
bu ayrılık neden?
Kışın o yağmurlu gününde ayrıldık,
hatırlar mısın?
Şimdi bahar geldi,
Bir vakitler
sana beslediğim gönül bağı
Derinlerde bir yerden coşan,
eşsiz bir coşkuydu.
SOL YANIM
Sen aşkın gerçeği,
En güzel yanısın.
Sevdanı nakış nakış yüreğime işledim.
İsmini her andığımda,
SOL YANIM KALIYOR
Aylardan bir kış mevsimiydi.
Tüm heyecanları üzerine çekmiş,
Bir pazar sabahında,
Bütün kalbimle sana gelmiştim.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!