Eylül Kokusu Şiiri - Zafer Unsal 2

Eylül, sen gibi kokuyor yine,
Daha şimdi buralardaymışsın gibi.
Bırakıp gittiğin o koku hâlâ taptaze,
Uzatsam ellerimi, sanki ellerini tutacak gibiyim
Ama boşluğa çarpıyor, sanki kırılacak gibi.

Eylül, adını fısıldıyor kulaklarıma,
Daha şimdi buralardan geçip gitmişsin gibi.
Ve ben çölde serap görmüş bir mecnun misali,
Uzatsam avuçlarımı o seraba doğru;
Sanki sen akıyorsun bir çeşmeden, soğuk bir su gibi...

Eylül, seni bana getirir mi bilmem,
Tıpkı benden alıp götürdüğü gibi.
Ya Eylül kokmasın sen gibi,
Ya da fısıldamasın adını kulaklarıma,
Eylül de çekip gitsin vedalaşmadan sessizce, sen gibi...

Git artık Eylül, git sessizce,
Ne getireceksen getir bana,
Ne götüreceksen götür benden.
Sadece kokusunu bırak bana,
Başka bir şey istemem senden...