Ayyaşş Şiiri - Zafer Unsal 2

Sen benim içmeden kör kütük sarhoşluğumdun,
Yokluğunu o şarap fıçılarına doldurduğum,
Adını yazdığım kadehlerden,
Ağzımı buran o garip tadınla,
Buram buram kokan o kokunu koklayarak,
O buruk tatlı yıllanmış şaraptın sen,
Burnumdan gelene kadar içtiğim...
Ben ise senin yokluğunun sarhoşu,
Ben senin meczubun,
Ben senin tiryakin,
Ben senin müptelandım.
Sokak köşelerinde sızıp kalmış;
İçi, dışı, üstü başı, nefesi sen kokan ,
Bir ayyaşındım ben senin...
Sokaklardaki sarhoşların bile başıma toplanıp,
"Ne içtin sen böyle" diye şaşırarak sordukları...
"Bir kendinden geçmişindim" ben senin......
Gel be sevdiğim ,gel de bul beni,
Hangi kuytu köşede sızıp kaldıysam,
Tut ellerimden kaldır beni ayağa ,gir koluma,
Buz gibi bir su dök üstüme, "Bak ben geldim" de
Ayılt beni varlığınla , bu yokluğunun sarhoşluğundan........