Bir Eylül daha usulca çekiliyor aradan,
Yaprak yaprak dökülüyor üzerimden yükler.
Kalabalık sözler, öğretilmiş benlikler,
Sıyrılıp gidiyor ruhumu yoran ne varsa.
Rüzgâr estiğinde düşen her bir yaprak,
Sırtımda taşıdığım bir yabancıymış meğer.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta