Eylül aynasıeylül Şiiri - Rasih Hacıkadi ...

Eylülün Aynası

Göz kırpıyor gökyüzü eski bir hatıraya,

Sarı bir tül dökülüyor dalların omzundan.

Ne zaman ayak bassam şu tenha bulvara,

Bir rüzgâr tutuyor ellerimi çocukluğumdan.

Kuşlar çoktan çizdi göğe dönüş yolunu,

Gölgesini büyütüyor parktaki yalnız ağaç.

Toprak sinesine basarken solan yaprağını,

Anlıyor insan; her veda aslında yeni bir amaç.

İçimde birikmiş o dingin, telaşsız sükût,

Güz dediğin, ömrün kendi kendine kalmasıdır.

Her sarı yaprakta saklı sönmeyen bir umut,

Sonbahar, kalbimizin en dürüst aynasıdır.