Eylül Şiiri - Hacer Koc

Seni düşlüyorum yine bir eylül sabahı.
Gitmesem sen de kalır mıydın sahi?
Çocuklar gibi şendik bir eylül sabahı,
Gittiğim için ne kadar kalpsizim değil mi?
Oysa seni gitme yükünden kurtarmadım mı?
Biliyorduk ki imkansızı düşlemek kolaydır.
Gerçeklere çarpa çarpa ne kadar dayanacaktık?
O eylül sabahından bu yana ağlamaktayım.
Hatta tüm yağmurların müsebbibi belki de benimdir.
Kendi yağmurlarımda ıslanıyorum bir de.
Kimse de elini uzatıp şemsiye açmıyor.
Üşümüyorum ama hasta olmak üzereyim.
Bak görüyorsun ne çok birikmiş içime.
Kimseye anlatamadığım için yine seni sana anlatıyorum.
Senden kaçıp sana dönüşümün hikayesi.
Eylül nefretim, kaçışım, özlemim,
Keşkeleri biriktirdiğim cüzdanım.
Yedi duam, yedi kabusum, bin ağlayışım.
Diri diri toprağa gömülmüş hislerim.
Eylül, keşke hiç gelip geçmeseydin.