Eygonul Şiiri - Melik Köroğlu

Ey Gönül

Ne diye bu kadar yoruldun?
Kimin yükünü taşıdın ömrünce?
Hangi sevdanın peşinde
kendini unuttun?

Bir gün bütün yollar bitecek,
bütün sesler susacak,
bütün kapılar kapanacak.

O gün elimizde
ne unvan kalacak
ne de dünyalık bir hatıra…

Yalnızca bir ömür,
birkaç damla gözyaşı
ve Allah'a muhtaç bir gönül…

Şimdi dönüp bakıyorum ardıma;
ne çok şeyi geç öğrenmişim.
Ne çok sabahı gafletle tüketmiş,
ne çok akşamı pişmanlıkla karşılamışım.

Ya Rab!

Ben geldim işte…
Ne elimde bir ferman,
ne dilimde bir iddia var.

Bir yorgun kulunum yalnızca.
Yüzüm mahcup,
gönlüm kırık,
ellerim Sana açık.

Beni kapından mahrum etme.

Çünkü ben artık
ne dünyanın yolcusuyum
ne de nefsimin peşinde…

Ben Senin rahmetine muhtacım.

Yol uzadı Allah'ım…
Ömür azaldı…
Dizlerimde derman kalmadı.
Rahmetine muhtacım
Ya erhamerrahimin.

Melik Köroğlu (Salihi) Şair ve yazar