Ezel den Şiiri - Melik Köroğlu

Ezelden

Ezel bezminde yazıldı bu yazı,
Gönül mülkü çeker kahrı nazı.
Aşk bahrine dalan bilmez sızı,
Bizi bu sevdaya salanlar gelsin.

Can gözü açılır dâr-ı esrârda,
Pervane yanar hep şem-i diyarda.
Kılavuz olmasa kalır yollarda,
Yolunu şaşıran bulanlar gelsin.

Nefsin sarayını viran kılalım,
Aşkın badesini candan alalım.
Hû zikriyle dâim hayran kalalım,
Bu meydanda başın verenler gelsin.

Cihan bağında gül dermez bu canlar,
Canan divanında dökülür kanlar.
Aşk ateşine eş olur inananlar,
Kor üstünde sessiz yananlar gelsin.

Gaflet uykusundan uyanın erler,
Gizli esrarını gönlünü derler.
Hakikat sırrını aşıklar derler,
Bu demde manayı bilenler gelsin.

Cümle varlık fani, baki yar ancak,
Aşkın nârı yanar, sönmez ufacık.
Vuslat demindedir çerağ uyanık,
Karanlıkta nuru bulanlar gelsin.

Melik der her can deryada katre,
Canan cemalidir cümle her zerre.
Terk eyleyip dahi her bir esere,
Öz varlığından da ölenler gelsin.

Melik Köroğlu (Salihi) Şair ve yazar