Sanadır Şiiri - Mehmet Baki Öztokmak

Şu dar sokaklarda dalgın ve dargın
Geçişim sanadır ey canıcanan
Ümitsiz gönlümde mahzun ve yorgun
Gidişim sanadır, ey canıcanan

Eviniz çift katlı, sokağınız dar
Ne odan aydınlık, ne de balkon var
Bir kerecik olsun baksan ne çıkar
Tüm seyrim sanadır, ey canıcanan

Evinizin bahçesi var, yeşillik
bir simitçi geçer sokağından ilk
Yüzün seçilmiyor, penceren küçük
Kalkışım sanadır, ey canıcanan

Sen çıkmazsan ben de çıkmam sokağa
Ne bahçeye çabam olur ne bağa
Olmasın, istemem sensiz tek sulta
Duruşum sanadır, ey canıcanan

Arzı endam edip çıkıp meydana
Denk gelip bir anlık nazar nazara
Dizlerimin
Göz ucuyla ürkek ve kara kara
Kül olurum, savrulurum dağlara
Yanışım sanadır, ey canıcanan

Aşık uyuyamaz derdi derinde
Uyurum rüyama giresin diye
On sekiz yaşında düştüğüm hale
Tek sebep sensindir, ey canıcanan

Daha fazla demeyeyim halimden
Söylenirim, bir şey gelmez elimden
İçimde yer eden onca sevgiden
Kaçışım sanadır, ey canıcanan