Sanadır Şiiri - Mehmet Baki Öztokmak

Şu dar sokaklarda dalgın ve dargın
Geçişim sanadır ey mihrimahım
Ümitsiz gönlümde mahzun ve yorgun
Gidişim sanadır, ey mihrimahım

Eviniz arada, sokağınız dar
Ne odan görünür ne balkonun var
Bir kere de görsem gönlüm bahtiyar
Tüm seyrim sanadır, ey mihrimahım

Evinizin bahçesi var, yeşillik
bir simitçi geçer sokağından ilk
Yüzün seçilmiyor, penceren küçük
Kalkışım sanadır, ey mihrimahım

Sen çıkmazsan ben de çıkmam sokağa
Ne bahçeye çabam olur ne bağa
Olmasın, istemem sensiz tek sulta
Duruşum sanadır, ey mihrimahım

Arzı endam edip çıkıp meydana
Sen bir yana, gönlüm akar bir yana
Bir bakışın bile teselli bana
Yanışım sanadır, ey mihrimahım

Aşık uyuyamaz derdi derinde
Uyusa da gönlü kalır sevgide
On sekiz yaşında düştüğüm hale
Tek sebep sensindir, ey mihrimahım

Daha fazla demeyeyim halimden
Söylenirim, bir şey gelmez elimden
İçimde yer eden onca sevgiden
Kaçışım sanadır, ey mihrimahım...