Sevmek,
sevdiğini hissetmek mi,
yoksa sevdiğinin sevgisinde yok olmak mı?
Yanan bu alevde ne?
Çölün ortasında akan bu ırmak
nereye gidiyor?
Enginliğin sınırı var mı,
yoksa çaresizlik içinde
ulaşılmaz hedefler mi koyduk kendimize?
Nerede kuşlar?
Uçtuklarında özgürlüğe kavuşacaklarını sanıyorlardı.
Lakin sema onlara haykırdı:
“Kanatlarınız özgürlüğün değil,
semanın...
Yani, en sevdiğiniz mahbubunuzun
zincirlerle örülmüş kapısını çalmanız için var!”
Ama gaflet...
İşte o gaflet,
bunu onlara göstermedi.
Kuşlar saatlerce uçtular;
hem de ne uçma!
Ciğerleri dolmuştu,
lakin doyamıyorlardı.
Sema’ya olan aşklarını
en güzel biçimde haykırmak için
daha da yükseldiler.
Lakin bu,
düşüşlerin en şereflisi olacaktı.
Kuşlar son bir gayretle uçtular...
Uçtular...
Ve uçtular...
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta