Ey Kaya Şiiri - Mete Güleç

O koca dağdan kopup düşmüş bir kaya,
Almış beni götürmüş korktuğum o diyara.
Kurtar beni yeniden ey kaya!
Bak, kaldım yine tek göz odada.

Vicdanım denen o dipsiz zindan,
Çekiyor her defasında beni karanlığa.
Kurtar beni yeniden ey kaya!
Dönmek istemiyorum o soğuk duvarlara.

Durdum, düşündüm her gece ızdırapla,
Hastalandım, yoruldum, bırakamadım düşünmeyi.
Kurtar beni ey kaya!
Boğulmak istemiyorum artık bu arafta.

Kalktım bir sabah,
Susturamadım düşüncelerimi o vakit.
Kurtar beni ey kaya!
Yoruldum düşünmekten, yaşayamamaktan.