Saat yedi buçuğuydu güzün
Ve ben bekliyordum
Kimi beklediğim önemli değil.
Günler, saatler, dakikalar
Bıktılar benle olmaktan
Çekip gittiler azar azar
Devamını Oku
Ve ben bekliyordum
Kimi beklediğim önemli değil.
Günler, saatler, dakikalar
Bıktılar benle olmaktan
Çekip gittiler azar azar
Çocukluk saflığından gençliğin yüküne, umuttan tükenişe kadar uzanan yolculuğumun
en dürüst, en maskesiz hâli burada yer alır.
Melankoli benim için bir kaçış değil, kendimi bulduğum bir sessizlikti.
İnsanların değiştiğini, yüzlerin maskelendiğini, dünyanın ağırlığının omuzlara biriktiğini
erken yaşta öğrendim. Ama yine de içimde hep küçük bir ışık vardı:
bir gün aileme gurur verebilmek ve birinin karanlığını biraz olsun aydınlatabilmek…
Bu satırlar, içimde saklanan o ışığ ...
