Süzülüp mavi göklerden yere doğru
Omuzuma bir beyaz güvercin kondu
Aldım elime, usul usul okşadım
Sevdim, gençliğimi yeniden yaşadım
Devamını Oku
Omuzuma bir beyaz güvercin kondu
Aldım elime, usul usul okşadım
Sevdim, gençliğimi yeniden yaşadım
Çocukluk saflığından gençliğin yüküne, umuttan tükenişe kadar uzanan yolculuğumun
en dürüst, en maskesiz hâli burada yer alır.
Melankoli benim için bir kaçış değil, kendimi bulduğum bir sessizlikti.
İnsanların değiştiğini, yüzlerin maskelendiğini, dünyanın ağırlığının omuzlara biriktiğini
erken yaşta öğrendim. Ama yine de içimde hep küçük bir ışık vardı:
bir gün aileme gurur verebilmek ve birinin karanlığını biraz olsun aydınlatabilmek…
Bu satırlar, içimde saklanan o ışığ ...
