Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Çocukluk saflığından gençliğin yüküne, umuttan tükenişe kadar uzanan yolculuğumun en dürüst, en maskesiz hâli burada yer alır. Melankoli benim için bir kaçış değil, kendimi bulduğum bir sessizlikti. İnsanların değiştiğini, yüzlerin maskelendiğini, dünyanın ağırlığının omuzlara biriktiğini erken yaşta öğrendim. Ama yine de içimde hep küçük bir ışık vardı: bir gün aileme gurur verebilmek ve birinin karanlığını biraz olsun aydınlatabilmek… Bu satırlar, içimde saklanan o ışığın—bazen sönmeye y ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!