Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Çocukluk saflığından gençliğin yüküne, umuttan tükenişe kadar uzanan yolculuğumun en dürüst, en maskesiz hâli burada yer alır. Melankoli benim için bir kaçış değil, kendimi bulduğum bir sessizlikti. İnsanların değiştiğini, yüzlerin maskelendiğini, dünyanın ağırlığının omuzlara biriktiğini erken yaşta öğrendim. Ama yine de içimde hep küçük bir ışık vardı: bir gün aileme gurur verebilmek ve birinin karanlığını biraz olsun aydınlatabilmek… Bu satırlar, içimde saklanan o ışığın—bazen sönmeye y ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!