gece! Senin karanlığında yalnızlığına aşık bir kadın var, sadece sana sığınan bir sen de dinlenen. Boş vermiş, biraz da alışmış sanırım, sen de bulduğu huzura. Sessizce izliyor senin içinden fışkıran ışık şölenini, en çok da ona hayran zaten. Yüreğini bir yerlere koymayı bırakmış belli ki sana teslim etmiş artık her şeyi ve demiş ki " ey gece! oturduğum balkonda, bir tek sen de kalsın yüreğimin sesi"
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta