SERHAT’ime
Tuttuğum her dalı, kırık bir dal eyledin
Kime kardeş dediysem, kanlı düşman eyledin.
Daha ilkbaharında şu gönül sarayımı,
Yıktın temelinden, tarumar eyledin.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Oğlum Serhat'ın daha altı aylık iken geçirdiği bir ateşli hastalık sonucu duyma organlarını kaybettiği zaman Ankara Hacettepe Hastanesinde yazdığım ve hiç bir babaya Cenabı Allah'ın yazdırmasını istemediğim bir şir.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta