Aynı dalın yaprağı sandım seni bahar çağında,
Meğer sonbaharmış gönlün, tutunmazmış ağacında.
Bir gül paylaştık sanırdım, kokusu kaldı bende,
Sen diken saymışsın kendini, gizlenmişsin yabancında.
Aya benzettim bir ara, geceme ışık sanarak,
Meğer gölgenmiş parlayan; güneş varmış arkanda saklanarak.
Hüznünü dağlara savuran
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı
Devamını Oku
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta