Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
güzel mesajlar dolu siir yüreginize saglik
Gönlüne sağlık, anlamlı güzel bir şiir okudum, herşey gönlünce olsun. sağol varol....
Ne güzel şiirler ,inanın okumaktan büyük haz alıyor, hemşerimle gurur duyuyorum selamlar.
mesaj olması gerekecek kadar güzel ve anlamlı.selam ve dua ile.
Öğüt dolu dizeleriniz için teşekkürler.
Ayrı havayı soluyan iki şairin birleşme yerine bakın dostlar... aynı kelimelerde buluşmuşuz. ne garip tesadüf..Sevgiler hürmetler.
Güzel nasihatlerle bezenmiş,ibret alınası bir şiir.Yüreğinize,kaleminize sağlık üstad..Selâm ve dua ile ve de ***TAM PUAN*** ile...
Tevhide yüceyen manası derin ruhun güzelliğini öğretici ve düşündürücü öğütü içleyen ilhamınızın şiirini kutlar,başarılarınızın devamını dilerim.Esen kalınız.Erdoğan Vural
sizi yürekten kutlarım üstadım bu şiirimle destek çıkıyorum KANMAM ASLA
Rabbim yarattığında bizleri
Secdeye çağırdı cin ve melekleri
En güzel donanımda yarattığını bildirdi
İblis insana saygısızlığın bedelimi
Cennetten uzaklaştırarak ödedi
İnsanlara verdi her şeyin halifeliğini
Bu kadar önemsenmenin bedeli
Öcü görmüşçesine terk etmek miydi
Hiçbir fedakarlığın esirgenmediği
Yarattıklarını hizmetine sunduğu rabbini
Vefasızlığı sığdıramam, ikna edemem kalbimi
İblis bile yıllar yılı ödeyemeyecek çekecekti
Sayısız lütfunun karşısında
Dost olamayacaksam ben hâla
Dindarlığa bulaşan insanları
Kirlenmiş ikinci sınıf diye baksalar da
Dostluğumu bırakamam, bu acımasızca
Yapılan saptırmalara kanmam asla
Nuray Ülker
Kaleminize sağlık
Ahmet Ayaz
Bu şiir ile ilgili 28 tane yorum bulunmakta