Evrensel Güç Şiiri - Kasım Kobakçı

Bir kod, bir ses ve doğal düzen, tiksinmiş birbirinden,
Her harf, bozuk yıldız şifresi, korkmuş o gölgesinden,
Evrenin ritmindeki bozukluk, kopmuş devresinden,
Evrendeki hatalı ahenk, sızmıştı nefesinden.
*
Bir ağ, bir çip, karışmış doğanın çürük mayasına,
Anlamaz hiç kimse, virüs girmiş mekanizmasına,
Evrimsel bağ koparken, ağla bu devrin yarasına,
Ahenk denen o boş yalan, şaşır hedef sapmasına.
*
Ansızın silinmiş göğün haberleşen sinyalleri,
Çökmüş şimdi koca evrenin pasa batan dişleri,
Amaçlanmış sert bir kaos, bozar doğal gidişleri,
Etkin ve de yetkin evrensel güç bırakmış işleri.