Evo Evrim Şiirleri - Şair Evo Evrim

Bilirim...
Bir gün bütün yollar yorulacak,
Bütün susuşlar konuşacak.
Ve sen,geç kaldığın her mevsimi
Gözlerimin kıyısında bulacaksın.

Kimse görmedi o sabahı.
Ne bavuluna sığdırdığı suskunlukları,
Ne de ardında bıraktığı yarım kalmış cümleleri.

Bir bilet aldı sadece…

Güven inşası,
kolay bulunan malzemelerle yapılmaz.

Sözle değil, sabırla kurulur.
Heyecanla değil, istikrarla yükselir.

İçim Bahar

İçim bahar bugün,
sebebini tam bilmeden gülümsüyorum.
Sanki uzak bir yoldan
güzel bir haber yürüyerek geliyor bana.

Kalbimdeki Kıpırtı

Bir kıpırtı düştü içime, adı sensin bugün,
Susuyor dudaklarım, konuşuyor gönlüm bugün.
Bir bakışın değse yeter, değişiyor ömrüm bugün,
Heyecandan yerinde durmuyor kalbim bugün.

Özledim güzel kardeşim...
Adını anınca içimde eski bir bahar uyanıyor.
Sanki yıllar değil de
yalnızca birkaç akşam geçmiş aramızdan.

Eksik yanlarım var benim,
Annesi eksik cümleler gibi yarım.
İçimde kırgınlıklar birikmiş taş taş,
adı konmamış acılarım var.

Eksik yanlarım var, say say bitmez

İçimin en derin yerlerini verdim sana, anlatırken dinledin güya,
Meğer pasif, vasatmışsın; sözlerin de çıkmış rüya.
Boşuna dökmüşüm geçmişten kalan bütün anılarımı,
Eski kiracısını özleyen ev sahipleri gibi yarım kalmış duygularımı.
Bilseydim bu kadar korkak,bu kadar el emrinde yaşadığını,
Şehrimin sokaklarına bile yazmazdım adını.

Mutluluk sandığım kadar uzak değilmiş,
bir şehrin ışıklarında, deniz kıyısında ya da güzel manzaralarda saklanmıyormuş.

Aynı yolda yürürsün,
yanında doğru insan varsa bahar olur;
yanlış insan varsa en güneşli gün bile üşütür.

Beni sevmedi belki,
sevseydi başkalarının sesi kendi kalbinin önüne geçmezdi.

Bir çift söze bıraktı bizi,
kurduğum onca hayali bir yabancının fikrine değişti.