Duydum ki ölü çıktığım her sabahta
Ölü annelerin rahminden isyanlar topluyorsun
Yapma.!
Çünkü ben
İsyanını gömecek derin kazılmış kırmızı bir şafakta
Açlıktan sütü kesilmiş evlatsız bir anne bırakacağım sana
Bekle.!
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta