Evlat! Şiiri - Saffet Çakır

Bir baksam ömrümün öz defterine
Nedamet gözümde sel olur evlat
Teslim olsa gönül, has değerine
Geçekten Rabbine kul olur evlat.

İhsanın bir demi dokunur göze
Karanlık süzülür döner gündüze
Dikkat et ağzından çıkan her söze
En keskin hançerin dil olur evlat.

İçinde cevahir bir özün olsun
Rüşan'a dokunan bir gözün olsun
Ziyası üstünde bir sözün olsun
Söz vardır süzülür bal olur evlat..

Hikmetle arala, basiretini !
Batıldan ayırt et; hakkın yerini
Emeğine damlat, alın terini
Binin bereketin bol olur evlat..

Karıştırma yaşı asla kuruyla
Yüreğini yıka ab-ı duruyla
Yürür isen her dem hikmet nuruyla
Cennete bir çıkan yol olur evlat.

Bilinmez bulanık sulara girme
Bir ayıp arama, kusuru görme
Ölsen de kimsenin sırrını verme
Yoksa haysiyetin yel olur evlat.

Seni kırıp kırıp, üzene bakma
Tecessüsle her dem süzene bakma
Kibir deryasında yüzene bakma
Yetişmemiş meyve kal olur evlat.

Kötülük görürsen azimle kaldır
Garibin yükünü sırtından aldır
İhsana yürümek ne güzel haldir
Ömründe meyveli dal olur evlat.

Arkanda olmasın ne amca dayı
Ekmeğinden ayır, garibe payı
Zerre miktar karıştırma riyayı
Amelin kavrulur kül olur evlat..

Erdem libasını her demde kuşan
Arama işinde ne şöhret ne şan!
Hakkın rızasına ram olduğun an
Elinle bulduğun gül olur evlat..