Bayê sibehê bêhna gulê tîne,
Lê bêhna te nayîne.
Navê te li ser lêvên min dimîne,
Wek duayeke bê bersiv.
Çavên te deryayekî kûr bûn,
Min xwe di nav de winda kir.
Her nihêrîn çîrokek bû,
Lê dawiya wê tarî bû.
Porên te wek şevên tarî bûn,
Roj nikaribû wan ronî bike.
Evîna min di nav de şîn dibû,
Lê her şînî bi ax û ah bi dawî bû.
Destên te germ bûn wek tavê,
Nerm bûn wek ewr.
Niha destên min bi xwe ve sar in,
Wek dilê ku tu dev jê berdayî.
Dengê te wek dengê bilbil bû,
Li ser canê min dixwend.
Niha ew deng di şevan de winda bûye,
Bêdengî jî dilê min dikuje.
Bê te cîhan bêreng e,
Wek payîzekê bê baran.
Her bêhn bêriya te radike,
Bê te her dem şev e.
Bi te re bihar bû,
Her roj cejn bû.
Niha bihar jî wek şevek dirêj e,
Evîn jî hêdî hêdî tê şikandin.
Kayıt Tarihi : 11.2.2026 00:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Sonu belli sonsuz bir aşkin güzelliği ve hasretligini anlatır.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!