Zorbaların çektiği oyalan nutukların,
İnsanlığın yaşadığı o acıların,
İşte bunları sessizce bağırdığım sokakların,
Olmadığı evimi özledim.
Bilinmeyen yılın, bilinmeyen Eylüllerin de,
Belki bilinen Şubatların da,
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta