Esma Özdemir Şiirleri - Şair Esma Özdemir

Öyle bir çağdayız ki şu an
Aklımı yitirmek üzereyim.
Gördüklerime, duyduklarıma
Yaşadıklarıma birtürlü
İnanamıyorum!
Peki ya siz?

Dün akşamüstü yalnız
Dolaşırken ıssız bu şehrin sokaklarında
Aheste aheste gezinirken hesapsız
Ayaklarımın beni götürdüğü yere
Kendi evimin kapısına ulaşınca
Ancak kendime geldiğimi farkettim!

Uçuşur hayalleri
Güvercin kanatlarında
Asılı kalır umutları...
Mavi gökyüzüne öykünür
İnsanoğlu!
Herşeyi sonsuzluk sanır

Benim için vakit namustan değerlidir!
Namusum da vaktimden değerlidir ama!

İkisinden de vazgeçemem doğrusu
İkisinden de fedakârlık yapamam
İkisi de herşeyden önce gelir aslında!

Tilkiye tavuk yer misin, diye sormuşlar;
Gülmeye başlamış...
Ne gülüyorsun, söylesene, demişler;
Gülmekten konuşamıyorum ki, demiş!

Esma'ya türkü söyler misin, diye sormuşlar;

Ne gölge düşsün üstüne
Ne de bir rüzgâr essin istemem!
Bir tohum var içimde
Yıllar yılı ektiğim
İsterim ki onun bendeki yerini
Hiçbir kuvvet değiştirmesin!

Yine gün akşam oldu...
Herşey adeta yitip gidecek!
Grup renklerini binbir çeşit ile
Saldı ufuklar boyu yine
Güneş batmak üzere...

Bir keresinde sevgilim seninle
El eleydik, ıssız...
Uçsuz bucaksız bir denizin
Sonsuz sahillerinde...
Sıcak bir yaz gününde
Köpükler içinde

Ah! dostlarım...
Bugünlerde sormayın halimi
Ahvalimi ne olur!
Bıktım, bu sokakta satılan ucuz
Hurda sözcüklerden!
Usandım, umutsuz,

Bekleyeceğim o günü
Ellerimi seveceksin önce
Biliyorum.
İki alyans gibi iç içe geçmiş
Kalplerimizin birbirine kenetleneceği
İşte o günü sabırla bekleyeceğim.