Esma Özdemir Şiirleri - Şair Esma Özdemir

Akıl terazisi şaştıktan sonra
Ay doğup bacadan aştıktan sonra
Yolumuz yokuşa düştükten sonra
Gelsen ne olur ki gitsen kime ne!

Tüten ocaklar söndükten sonra

İçimde sana karşı bir hırs var
Bu yeni başladı.
Ve sanırım sen gelene kadar da
Bu tutku geçmeyecek.
Şiir yazmakla dağıtıyorum
Zihnimi şimdilik.

Seni düşündüğümde
Önceleri...
Sevinçten, neşeyle akan
Bir pınara dönerdi gözlerim.
Hiçbir yere sığmazdı yüreğim.
Sesimde öterdi kuş cıvıltıları

İnsanlık azaldıkça çoğalır maddecilik
Maddecilik çoğaldıkça robotlaşır insancık
Robotlaşan ruhudur, aklıdır
Robotlaşan yüreğidir, hisleridir
Ama yüzü değişmemiştir
İnsan aldanır bazen bilmeden

Sana karşı içimde kalan
Son kırıntılar bunlar...
Bana şükran duymalısın
En büyük zevki
Yaşattığım için sana!

Şiir yazmak için
Kendini paralamana
Gerek yoktur şekerim!
Zaten, yaşıyorsa içinde
Şair, denen o pir;
Bir seslensen yeter,

Sanıyorsunuz ki dünya
Sizin için kurulmuş;
Herşey, altın tepside
Önünüze sunulmuş!
Sıraya dizilmiş
Ucuzluk pazarında kadınlar;

Sabah güneşim, akşamda ayım
Gözümde hilalim, kaşımda yayım
Göklerde yıldızım, yerde toprağım
En büyük varlığım, canım cananım
Kirpiğimde yaşım akan pınarım
Bağımda üzümüm bahçemde gülüm

Gül bahçesinde bu akşam
Sevgilim
Gel gör ki yine coşku var!
Bak yine çılgınca açmaktan
Her biri bir yerde sarhoş oldular!
Kızıl goncalar, ak goncalar...

Ay paresi, can paresi, nur paresi
Kar tanesi, kor tanesi, çiğ tanesi
Gül perisi, su perisi, iyilik perisi
Bahtın açık, yolun aydınlık olsun!

İçinde, sevgiyle sarılmış