Zamanın ihtişamsızlığı tutuyor
Anlatamıyorum
Kaybolamıyorum
Var olamıyorum
Biçimim yitiyor
Ağaçlar hızla akıyor
Bacalar
Kiremitler
Evler tek bir renge giriyor
Değişmiyor insanın kimsesizliği
Siliniyorum geçmişten
Tükeniyorum
Yok yere gidiyor içimden sevdam
Kavgam
Çocukluğum
Toprağın her yanı bir oluyor
Sonrası yok
İnsan kendine eskir mi.
Sait OsangüKayıt Tarihi : 5.10.2026 17:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!