Eşkiya... Şiiri - Yusuf Ziya Leblebici

Yusuf Ziya Leblebici
539

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

Eşkiya...

Dağların ıssız koylarına iner yalnızlığım
Alnıma vuran poyraz,
kızmışcasına yalnız kalışıma küfreder
ağaçlardan aldığım nağmeler
kurtların, çayanların ulumalarıyla tizleşir
benim ben oluşum dağlarda netleşir.

Eşkiya olurum yürek dediğim bu dağlarda
Belimdeki fişekler benden daha da ağırlaşırsa
tekleye tekleye inerim damardan aşağıya...
Kim gelmiş karşıma bu yalnızlığımda
Hangi yiğit meydan okumuş gözlerime bakıp da
Kediler aslandan kaçarken
hangi yürekle çıkarlar karşıma
Mavzerimdeki fişek tam patlayacakken!

Gözlerimle verdiğim sertlik,
nefret değil, eşkiya oluşumun,
kendimi koruyuşumun kalkanıdır.
Sahte insanlara, sahte yüzlere
bir başkaldırıdır.
Eşkiya olmuşum bu ıssız patikalarda
yaralarım kanasa da
dindiririm tuz basa basa.

Yusuf Ziya Leblebici
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Cemalettin Koc
    Cemalettin Koc

    Güzel kelimelerden yaratılmış akıcı bir şiir. Çok hoş olmuş.

TÜM YORUMLAR (1)